NL | DE | EL

Εδώ θα βρεις όλες τις ιστορίες.

  • Δεκαπενταύγουστος στο βουνό

    Πάλι στην Ελλάδα. Γιατί μου κάνει καλό, γιατί νιώθω άνετα εδώ. Είμαι συχνά εδώ. Δεν είναι κάτι καινούριο, λοιπόν. Κι όμως, υπάρχει εκείνη η στιγμή, κάθε φορά ξανά. Ανοίγουν οι πόρτες του αεροπλάνου, πατάω το πόδι μου στη σκάλα, και να ’τος. Ο ζεστός αέρας που με αγκαλιάζει. Ο ίδιος που έχω περιγράψει και παλιότερα…

    Διάβασε περισσότερα…

  • Κοιτάζοντας απέναντι

    Όποτε πηγαίνω στα Λαγυνά, μου αρέσει να σταματάω λίγο πριν φτάσω επάνω στον λόφο. Από εκεί βλέπεις ακριβώς απέναντι την Τουρκία. Ανάμεσα είναι ο Έβρος, το ποτάμι που χωρίζει σήμερα τις δύο χώρες. Στην απέναντι πλευρά φαίνονται χωράφια και τα σπίτια ενός χωριού. Το Κιουπλί. Έτσι το έμαθα πάντα να το λέω. Από εκεί κατάγεται…

    Διάβασε περισσότερα…

  • Το καλοκαίρι του κάρου

    Ο πατέρας μου νέος στα Λαγυνά, πριν φύγει το 1962 για τη Γερμανία. Το κάρο του θείου Ηλία ήταν ακριβώς έτσι, κι εκείνος ήταν ντυμένος όπως ο πατέρας μου: παλιά, φθαρμένα ρούχα, πάντα δίπλα στα ζώα. Το καλοκαίρι του κάρου Στο χωριό Λαγυνά η ζωή πήγαινε πιο αργά. Ήταν ένας κόσμος απλός, εντελώς διαφορετικός από…

    Διάβασε περισσότερα…

  • Κιμάς για κάθε περίπτωση

    Κιμάς για κάθε περίπτωση Η ιστορία μου ξεκινάει στη Basaltstrasse της Φρανκφούρτης, εκεί που μεγάλωσα. Οι γονείς μου είχαν εκεί ένα μαγαζί γουναρικών. Μαγαζί και εργαστήριο μαζί, όπου έφτιαχναν, μετέτρεπαν και πουλούσαν μόνοι τους παλτά, ζακέτες, καπέλα και γούνινες γραβάτες. Όταν ο πατέρας μου ξεκίνησε το 1973, δεν είχε ξανακάνει κάτι τέτοιο. Η λέξη «επιχειρηματίας»…

    Διάβασε περισσότερα…

  • 2.400 χιλιόμετρα νοσταλγίας

    2.400 χιλιόμετρα νοσταλγίας Το ετήσιο ταξίδι μας προς το νότο δεν ήταν απλές διακοπές. Ήταν προσκύνημα, 2.400 χιλιόμετρα, από την οδό Basaltstraße στη Φρανκφούρτη ως το σκονισμένο χωριό Λαγυνά, κάπου στον Έβρο. Οι προετοιμασίες κρατούσαν μέρες. Η Mercedes γέμιζε με σχεδόν μαθηματική ακρίβεια: ρούχα, οικιακές συσκευές, δώρα για όλη την οικογένεια, ό,τι δεν υπήρχε στην…

    Διάβασε περισσότερα…

  • Η μυρωδιά της βαριάς πόρτας

    Η μυρωδιά της βαριάς πόρτας Nouvelle Nostalgie Πρόλογος: Το κατώφλι δύο κόσμων Όταν κλείνω τα μάτια και πηγαίνω πίσω στην αρχή, ακούω πάντα πρώτα εκείνον τον ήχο. Μια βαριά σιδερένια πόρτα στη Basaltstraße στη Φρανκφούρτη. Για μένα, εκείνη η πόρτα δεν ήταν ποτέ απλώς η είσοδος του σπιτιού μας. Ήταν το σύνορο ανάμεσα σε δύο…

    Διάβασε περισσότερα…

  • Μελτέμι

    Υπάρχει ένας άνεμος στο Αιγαίο που σε κάνει να νιώθεις σπίτι πριν ακόμα πατήσεις στο έδαφος. Είναι εκεί όταν βγαίνεις από το αεροπλάνο και η πόρτα ανοίγει — εκείνο το πρώτο δευτερόλεπτο στη σκάλα, πριν τις αποσκευές, πριν το ταξί, πριν τα πάντα. Μια ξερή, ζεστή αύρα που αγγίζει το δέρμα σου και λέει: είσαι…

    Διάβασε περισσότερα…