Elke zaterdagochtend kneedde mijn moeder gehakt. Niet omdat er gasten kwamen. Maar zodat er gasten konden komen.

Ik ben opgegroeid in Frankfurt, als dochter van Griekse ouders, tussen bontjassen en Frankfurter winters. Elke zomer reden we 2400 kilometer naar het zuiden, in een Mercedes zonder airco, naar een wereld die Heimat was op een manier die Frankfurt nooit helemaal werd. Sinds dertig jaar woon ik in Nederland. Breda is mijn thuis; mijn leven is hier. Maar er is altijd die andere laag.

Die andere taal. Die andere lucht. Die andere geur.

Ik ben Anthoula Sismani. Dit is mijn verhaal — in fragmenten, recepten en herinneringen die ik nu opschrijf, mede dankzij mijn moeder van 89, die ze met me ophaalt en levend houdt. Want ik weet als geen ander hoe snel het leven een andere wending kan nemen. En hoeveel er verloren gaat als je het niet opschrijft.

De recepten zijn de kapstok. De verhalen zijn de kern.

Welkom — Καλώς ήρθατε.